ταγηνίτης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ταγηνίτης	οἱ	ταγηνῖται
γενική	τοῦ	ταγηνίτου	τῶν	ταγηνιτῶν
δοτική	τῷ	ταγηνίτῃ	τοῖς	ταγηνίταις
αιτιατική	τὸν	ταγηνίτην	τοὺς	ταγηνίτᾱς
κλητική ὦ!		ταγηνῖτᾰ		ταγηνῖται
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ταγηνίτᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ταγηνίταιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι μακρό.
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'στρατιώτης' όπως «στρατιώτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

ταγηνίτης αρσενικό

• αττικός τύπος του τηγανίτης