ταξιάρχης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ταξιάρχης	οἱ	ταξιάρχαι
γενική	τοῦ	ταξιάρχου	τῶν	ταξιαρχῶν ταξιαρχέων
δοτική	τῷ	ταξιάρχῃ	τοῖς	ταξιάρχαις
αιτιατική	τὸν	ταξιάρχην	τοὺς	ταξιάρχᾱς
κλητική ὦ!		ταξιάρχᾰ		ταξιάρχαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ταξιάρχᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ταξιάρχαιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'τοξότης' όπως «τοξότης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ταξιάρχης < τάξ(ις) + -άρχης

Ουσιαστικό

ταξιάρχης αρσενικό

• άλλη μορφή του ταξίαρχος
• (στρατιωτικός όρος) ο διοικητής της τάξης, τμήματος της Μακεδονικής φάλαγγας με οκτώ σειρές των 16 ανδρών σε βάθος.

Πηγές

• ταξιάρχης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ταξιάρχης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.