ταχύτης

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ταχύτης	αἱ	ταχύτητες
γενική	τῆς	ταχύτητος	τῶν	ταχυτήτων
δοτική	τῇ	ταχύτητι	ταῖς	ταχύτησι(ν)
αιτιατική	τὴν	ταχύτητα	τὰς	ταχύτητας
κλητική ὦ!		ταχύτης		ταχύτητες
3η κλίση, Κατηγορία 'τάπης' όπως «τάπης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ταχύτης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ταχυτής με μετακίνηση τόνου → και δείτε τη λέξη ταχύτητα

Ουσιαστικό

ταχύτης, -ητος θηλυκό

• (καθαρεύουσα) ταχύτητα

Πηγές

• ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.