τελειωτικώς

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

τελειωτικώς < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή τελειωτικῶς. Συγχρονικά αναλύεται σε τελειωτικ(ός) + -ώς.

Επίρρημα

τελειωτικώς

• (παρωχημένο) τελειωτικά

Πηγές

• τελειωτικός (& τελειωτικά, -ώς) - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)