τζίβα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	τζίβα	οι	τζίβες
γενική	της	τζίβας		—
αιτιατική	την	τζίβα	τις	τζίβες
κλητική		τζίβα		τζίβες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τζίβα < σλαβικής προέλευσης dzīva < dzīvs (που θάλλει, που αναπτύσσεται -για φυτό) < πρωτοβαλτοσλαβική *gīˀwas < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *gʷiwós / *gʷih₃wós (ζων, ζωντανός) < *gʷey- / *gʷī- (ζων, ζω)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈd͡zi.va/

Ουσιαστικό

τζίβα θηλυκό

1. είδος άγριου και ψιλού χορταριού, με το οποίο παλαιότερα γέμιζαν μαξιλάρια και στρώματα ή από το οποίο κατασκεύαζαν σχοινί)
2. (συνεκδοχικά) σφουγγάρι φτιαγμένο από τέτοιο χορτάρι
3. (συνεκδοχικά, κατ’ επέκταση) τα μπλεγμένα (άλουστα και βρόμικα) μαλλιά κάποιου, που σχηματίζουν κόμπους

Μεταφράσεις

    τζίβα

αγγλικά : (excelsior (en))(1), (horsehair (en))(3) γαλλικά : crin (fr)