τζεμαέτι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	τζεμαέτι	τα	τζεμαέτια
γενική	του	τζεμαετιού	των	τζεμαετιών
αιτιατική	το	τζεμαέτι	τα	τζεμαέτια
κλητική		τζεμαέτι		τζεμαέτια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τζεμαέτι < τουρκική cemaat (κοινότητα, λαός, πλήθος, συνάθροιση) < αραβική جماعة (jamāʿa) (κοινότητα, λαός, πλήθος, συνάθροιση) < ρίζα ج م ع‎ (j-m-ʿ)

Ουσιαστικό

τζεμαέτι ουδέτερο

• (παρωχημένο) λαός, πρόκριτοι

  ※  Τῶν Ὀθωμανῶν λοιπὸν ἀποκαμνόντων ἀπὸ τῶν τοιούτων κακώσεων, συνεκαλεῖτο τὸ τζεμαέτι (ὁ λαὸς ἢ οἱ πρόκριτοι) εἰς τὸν μεχκεμέ (δικαστήριον) παρόντων τοῦ τε Καδῆ καὶ τοῦ Μουσελίμη, προειδοποιεῖτο δὲ καὶ ὁ καπιτάνος διά τινος μεσίτου νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὸν Καδῆν, διὰ νὰ κάμῃ τὸ ἰταάτι (ὑποταγήν) καὶ νὰ λάβῃ τὸν μουρασελέ, ἀπόφασιν ἢ συναίνεσιν τῆς καπετανίας. (Λάμπρος Κουτσονίκας, Γενικὴ ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, Τύποις τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ» Δ. Καρακατσάνη, ἐν Ἀθήναις 1864, τ. 2, σελ. ιʹ)

Μεταφράσεις

    τζεμαέτι