τουρκέτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	τουρκέτης	οι	τουρκέτες
γενική	του	τουρκέτη	των	τουρκετών
αιτιατική	τον	τουρκέτη	τους	τουρκέτες
κλητική		τουρκέτη		τουρκέτες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τουρκέτης < τουρκέτ(ο) (ουδέτερο) + -ης ^{(Χρειάζεται τεκμηρίωση…)}

Ουσιαστικό

τουρκέτης αρσενικό

• (ναυτικός όρος, ιδιωματισμός) το πρωραίο κατάρτι ιστιοφόρου πλοίου (εφόσον υφίστανται περισσότεροι του ενός)

Συνώνυμα

• τουρκέτο
• ακάτιος
• πρωραίος ιστός
• φορμάστ (< αγγλική fore-mast)

Μεταφράσεις

    τουρκέτης