τουρκογενής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	τουρκογενής	η	τουρκογενής	το	τουρκογενές
γενική	του	τουρκογενούς*	της	τουρκογενούς	του	τουρκογενούς
αιτιατική	τον	τουρκογενή	την	τουρκογενή	το	τουρκογενές
κλητική		τουρκογενή(ς)		τουρκογενής		τουρκογενές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	τουρκογενείς	οι	τουρκογενείς	τα	τουρκογενή
γενική	των	τουρκογενών	των	τουρκογενών	των	τουρκογενών
αιτιατική	τους	τουρκογενείς	τις	τουρκογενείς	τα	τουρκογενή
κλητική		τουρκογενείς		τουρκογενείς		τουρκογενή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

τουρκογενής < τουρκο- + -γενής

Επίθετο

τουρκογενής, -ής, -ές

1. που είναι τουρκικής καταγωγής

   τουρκογενείς εθνότητες της κεντρικής Ασίας

   τουρκογενείς γλώσσες

2. (ως ουσιαστικό)

   οι τουρκογενείς της Δυτικής Θράκης

3. που κατάγεται από Τούρκο πατέρα και χριστιανή μητέρα.

Μεταφράσεις

    τουρκογενής