τρίηχον
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
τρίηχον, -ου ουδέτερο
- (καθαρεύουσα) το τρίηχο
Πηγές
[επεξεργασία]
- ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.