τρίμετρον

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία 1

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	τρῐμετρο-
ονομαστική	τὸ	τρίμετρον	τὰ	τρίμετρᾰ
γενική	τοῦ	τριμέτρου	τῶν	τριμέτρων
δοτική	τῷ	τριμέτρῳ	τοῖς	τριμέτροις
αιτιατική	τὸ	τρίμετρον	τὰ	τρίμετρᾰ
κλητική ὦ!		τρίμετρον		τρίμετρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		τριμέτρω
γεν-δοτ	τοῖν		τριμέτροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

τρίμετρον < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τρίμετρος

Ουσιαστικό

τρίμετρον, -ου ουδέτερο

• (μετρική) το τρίμετρο

Ετυμολογία 2

τρίμετρον: κλιτικός τύπος

Κλιτικός τύπος επιθέτου

τρίμετρον

1. αιτιατική ενικού, αρσενικού ή θηλυκού γένους του τρίμετρος
2. ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού, ουδέτερου γένους του τρίμετρος

Πηγές

• τρίμετρος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• τρίμετρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.