τρεῖς

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

τρεῖς < πρωτοελληνική *tréyes < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *tréyes.

Προφορά

ΔΦΑ : /tɾêːs/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : τρεῖς

Αριθμητικό

τρεῖς, τριῶν

• τρεις

Κλίση

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική
γενική
δοτική
αιτιατική
κλητική ὦ!
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	τρεῖς	αἱ	τρεῖς	τὰ	τρῐ́ᾰ
γενική	τῶν	τρῐῶν	τῶν	τρῐῶν	τῶν	τρῐῶν
δοτική	τοῖς	τρῐσῐ́(ν)	ταῖς	τρῐσῐ́(ν)	τοῖς	τρῐσῐ́(ν)
αιτιατική	τοὺς	τρεῖς	τὰς	τρεῖς	τὰ	τρῐ́ᾰ
κλητική ὦ!		-		-		-
Αριθμητικό επίθετο χωρίς ενικό.
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λόγιος' όπως «λόγιος» - Παράρτημα:Αριθμητικά

Απόγονοι

τρεῖς (αρχαία ελληνικά)

→ μεσαιωνικά ελληνικά: τρεῖς

→ νέα ελληνικά: τρεῖς, τρεις

Πηγές

• τρεῖς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• τρεῖς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.