τροπή

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	τροπή	οι	τροπές
γενική	της	τροπής	των	τροπών
αιτιατική	την	τροπή	τις	τροπές
κλητική		τροπή		τροπές
Κατηγορία όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τροπή < αρχαία ελληνική

Ουσιαστικό

τροπή θηλυκό

1. η μεταβολή σε κάτι άλλο

   η τροπή κλάσματος σε δεκαδικό

2. η εξέλιξη

   στη συνέχεια τα πράγματα πήραν περίεργη τροπή

3. η αλλαγή

   ο παίκτης που σκόραρε έδωσε μια άλλη τροπή στην εξέλιξη του ματς

4. (γλωσσολογία) η εξέλιξη ενός φωνήματος σε ένα άλλο

   ※  Στη σ. 23 μαζί με την τροπή ε > ι του «μετά» > «μιτά μου», που χαρακτηρίζεται τροπή ή ετεροίωση, μολονότι ετεροίωση είναι η τροπή ε > ο ( και η > ω ) , κατατάσσεται και το μεάλος > μϊάλος, όπου όμως έχουμε στένωση του ε κοντά στο ισχυρότερό του α (Κωνσταντίνος Μήνας, Μελέτες νεοελληνικής διαλεκτολογίας, 2004, εκδ. Γ. Δαρδανος, σελ. 410)

Συγγενικά

• τροπικός

Μεταφράσεις

    τροπή

αγγλικά : turn (en) γαλλικά : tournure (fr)