υπάλληλος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	υπάλληλος	η	υπάλληλη	το	υπάλληλο
γενική	του	υπάλληλου	της	υπάλληλης	του	υπάλληλου
αιτιατική	τον	υπάλληλο	την	υπάλληλη	το	υπάλληλο
κλητική		υπάλληλε		υπάλληλη		υπάλληλο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	υπάλληλοι	οι	υπάλληλες	τα	υπάλληλα
γενική	των	υπάλληλων	των	υπάλληλων	των	υπάλληλων
αιτιατική	τους	υπάλληλους	τις	υπάλληλες	τα	υπάλληλα
κλητική		υπάλληλοι		υπάλληλες		υπάλληλα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

υπάλληλος, -η, -ο

(λογική, για έννοιες) που διαφέρουν ως προς το πλάτος· η μία είναι ευρύτερη ενώ η άλλη στενότερη, υπάγεται στην πρώτη
υπάλληλες έννοιες, υπάλληλες κρίσεις

※ Αντίθετα, ο παθητικός και φιλήσυχος χαρακτήρας που αναμένεται από τις υπάλληλες ομάδες εξυπονοεί τον διαμετρικά αντίθετο, υποτακτικό και καρτερικό ρόλο που καλούνται να παίξουν (Μαρία Σακαλάκη, Κοινωνικές ιεραρχίες και σύστημα αξιών, εκδ. Κέδρος, 1984, σελ. 209)

υπάλληλος

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	υπάλληλος	οι	υπάλληλοι
γενική	του	υπαλλήλου & υπάλληλου	των	υπαλλήλων
αιτιατική	τον	υπάλληλο	τους	υπαλλήλους & υπάλληλους
κλητική		υπάλληλε		υπάλληλοι
Κατηγορία όπως «δάσκαλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

υπάλληλος αρσενικό ή θηλυκό

(επάγγελμα) αυτός/αυτή που εργάζεται με σχέση εξαρτημένης εργασίας και πληρώνεται με μισθό
※ Το παραμύθι είναι μια μεταμφίεση της πραγματικότητας, είπε ο τραπεζικός υπάλληλος που ψάρευε δίπλα μου. Γνωριστήκαμε εκεί στο βραχάκι με τη θάλασσα αρυτίδωτη και τα ψάρια αδιάφορα στα δολώματά τους. (Μάκης Πανώριος, Το Ελληνικό φανταστικό διήγημα, εκδ. Αίολος, 1993, σελ. 15)

υπάλληλος

↑ Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
↑ υπάλληλος - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας