υφαίρεση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	υφαίρεση	οι	υφαιρέσεις
γενική	της	υφαίρεσης*	των	υφαιρέσεων
αιτιατική	την	υφαίρεση	τις	υφαιρέσεις
κλητική		υφαίρεση		υφαιρέσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, υφαιρέσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

υφαίρεση < αρχαία ελληνική ὑφαίρεσις

Προφορά

ΔΦΑ : /iˈfe.ɾe.si/

Ουσιαστικό

υφαίρεση θηλυκό

1. (οικονομία) ο υπολογισμός του ποσού που αφαιρείται από το χρέος, όταν αυτό προεξοφλείται (διακρίνεται σε εσωτερική και εξωτερική υφαίρεση)
2. (γραμματική) η αποβολή του ενός από δύο συνεχόμενα βραχέα φωνήεντα
   • η αποβολή του ι των διφθόγγων
3. (νομικός όρος) κλοπή από συνεργάτη, συνεταίρο ή συγγενή

Μεταφράσεις

    υφαίρεση