φακῆ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	φᾰκεα- φᾰκη-
ονομαστική	ἡ	φακῆ	αἱ	φακαῖ
γενική	τῆς	φακῆς	τῶν	φακῶν
δοτική	τῇ	φακῇ	ταῖς	φακαῖς
αιτιατική	τὴν	φακῆν	τὰς	φακᾶς
κλητική ὦ!		φακῆ		φακαῖ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φακᾶ
γεν-δοτ	τοῖν		φακαῖν
Ο ασυναίρετος τύπος φακέα, σπάνιος (δείτε εκεί σημειώσεις)
1η κλίση, ομάδα 'συκέα συκῆ', Κατηγορία 'συκῆ' όπως «συκῆ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φακῆ < ασυναίρετο φακέα < φακός (αρχική σημασία: καρπός της φακής)

Ουσιαστικό

φᾰκῆ θηλυκό

1. (τρόφιμο) φακή
2. (γαστρονομία) οι φακές

Σημειώσεις

• για τον ασυναίρετο τύπο → δείτε τη λέξη φακέα

Πηγές

• φακῆ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• φακῆ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.