φαλαγγεῖον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	φαλαγγεῖον	τὰ	φαλαγγεῖᾰ
γενική	τοῦ	φαλαγγείου	τῶν	φαλαγγείων
δοτική	τῷ	φαλαγγείῳ	τοῖς	φαλαγγείοις
αιτιατική	τὸ	φαλαγγεῖον	τὰ	φαλαγγεῖᾰ
κλητική ὦ!		φαλαγγεῖον		φαλαγγεῖᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φαλαγγείω
γεν-δοτ	τοῖν		φαλαγγείοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'τέκνον' όπως «στοιχεῖον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φαλαγγεῖον < φαλάγγ(ιον) με τονισμένη κατάληξη -ίον < φάλαγξ + υποκοριστικό επίθημα -ιον

Ουσιαστικό

φᾰλαγγεῖον ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• (ναυτικός όρος) άλλη μορφή του φαλάγγιον για τη σημασία του ναυτικού όρου

Πηγές

• φαλάγγιον (LSJ) - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.