φαρμακοπώλης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	φαρμακοπώλης	οι	φαρμακοπώλες
γενική	του	φαρμακοπώλη	των	φαρμακοπωλών
αιτιατική	τον	φαρμακοπώλη	τους	φαρμακοπώλες
κλητική		φαρμακοπώλη		φαρμακοπώλες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φαρμακοπώλης < αρχαία ελληνική / φάρμακ(ο) + -πώλης

Ουσιαστικό

φαρμακοπώλης αρσενικό, γενική: του φαρμακοπώλου

• (επάγγελμα) εκείνος που πουλά φάρμακα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	φαρμακοπώλης	οἱ	φαρμακοπῶλαι
γενική	τοῦ	φαρμακοπώλου	τῶν	φαρμακοπωλῶν
δοτική	τῷ	φαρμακοπώλῃ	τοῖς	φαρμακοπώλαις
αιτιατική	τὸν	φαρμακοπώλην	τοὺς	φαρμακοπώλᾱς
κλητική ὦ!		φαρμακοπῶλᾰ		φαρμακοπῶλαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φαρμακοπώλᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		φαρμακοπώλαιν
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'στρατιώτης' όπως «στρατιώτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φαρμακοπώλης < φάρμακ(ον) + -πώλης

Ουσιαστικό

φαρμακοπώλης αρσενικό

• εκείνος που πουλούσε φάρμακα ή χρώματα

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, στίχ. 767

  Ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον ταύτην ἑόρακας, τὴν καλήν, τὴν διαφανῆ, ἀφ᾿ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι ;

Πηγές

• φαρμακοπώλης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.