φιλάδελφος

Νέα ελληνικά (el)

→ λείπει η κλίση

Ετυμολογία

φιλάδελφος < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

φιλάδελφος αρσενικό

• (φυτό) καλλωπιστικός θάμνος φυλλοβόλος που ανήκει στο γένος Φιλάδελφος

  → δείτε  Philadelphus coronarius, (ελληνιστική κοινή) φιλάδελφον (ουδέτερο)

  (Χρειάζεται συμπλήρωση: γνωστό με πολλά κοινά ονόματα)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	φιλάδελφος	τὸ	φιλάδελφον
γενική	τοῦ/τῆς	φιλαδέλφου	τοῦ	φιλαδέλφου
δοτική	τῷ/τῇ	φιλαδέλφῳ	τῷ	φιλαδέλφῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	φιλάδελφον	τὸ	φιλάδελφον
κλητική ὦ!		φιλάδελφε		φιλάδελφον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	φιλάδελφοι	τὰ	φιλάδελφᾰ
γενική	τῶν	φιλαδέλφων	τῶν	φιλαδέλφων
δοτική	τοῖς/ταῖς	φιλαδέλφοις	τοῖς	φιλαδέλφοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	φιλαδέλφους	τὰ	φιλάδελφᾰ
κλητική ὦ!		φιλάδελφοι		φιλάδελφᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	φιλαδέλφω	τὼ	φιλαδέλφω
γεν-δοτ	τοῖν	φιλαδέλφοιν	τοῖν	φιλαδέλφοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

φιλάδελφος < αρχαία ελληνική φιλ- + ἀδελφ(ός) + -ος

Επίθετο

φιλάδελφος, -ος, -ον (ελληνιστική κοινή)

1. που αγαπά τον αδελφό ή την αδελφή
2. (τίτλος) βασιλέων όπως οι Πτολεμαῖος → δείτε τη λέξη Φιλάδελφος

Παράγωγα

• φιλάδελφον (βοτανική)

Πηγές

• φιλάδελφος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• φιλάδελφος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.