φοῦσκα

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	φοῦσκᾰ	αἱ	φοῦσκαι
γενική	τῆς	φούσκης	τῶν	φουσκῶν
δοτική	τῇ	φούσκῃ	ταῖς	φούσκαις
αιτιατική	τὴν	φοῦσκᾰν	τὰς	φούσκᾱς
κλητική ὦ!		φοῦσκᾰ		φοῦσκαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φούσκᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		φούσκαιν
1η κλίση, ομάδα 'γλῶσσα', Κατηγορία 'γλῶσσα' όπως «γλῶσσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φοῦσκα < ποῦσκα, με τριβοποίηση < λατινική pūsca < pōsca (ξινό κρασί)

Ουσιαστικό

φοῦσκα, -ης θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• ξινό κρασί

Πηγές

• φοῦσκα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• φοῦσκα σελ.7691 - ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία. (συντομογραφίες & συγγραφέων)
• φοῦσκα - Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.