φραγμός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	φραγμός	οι	φραγμοί
γενική	του	φραγμού	των	φραγμών
αιτιατική	τον	φραγμό	τους	φραγμούς
κλητική		φραγμέ		φραγμοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φραγμός < αρχαία ελληνική φραγμός < φράσσω

Ουσιαστικό

φραγμός αρσενικό

• εμπόδιο, αναστολή, πρόσκομμα, το φράγμα αλλά σε ποιο αφηρημένες έννοιες, όπως στη σκέψη, στα συναισθήματα κ.λπ.

• Δεν έχει ηθικούς φραγμούς (είναι ανήθικος, αδίστακτος)
• Έβαλαν φραγμό στην ασυδοσία

Συγγενικά

• φραγή
• φράγμα
• φραγμένος
• φράχτης και φράκτης

Μεταφράσεις

    φραγμός

αγγλικά : blockage (en), restraint (en) γαλλικά : barrière (fr), digue (fr), borne (fr)