φυλλάριον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	φυλλάριον	τὰ	φυλλάριᾰ
γενική	τοῦ	φυλλαρίου	τῶν	φυλλαρίων
δοτική	τῷ	φυλλαρίῳ	τοῖς	φυλλαρίοις
αιτιατική	τὸ	φυλλάριον	τὰ	φυλλάριᾰ
κλητική ὦ!		φυλλάριον		φυλλάριᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φυλλαρίω
γεν-δοτ	τοῖν		φυλλαρίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φυλλάριον (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική φύλλ(ον) + υποκοριστικό επίθημα -άριον

Ουσιαστικό

φυλλάριον, -ου ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• υποκοριστικό του φύλλον, το φυλλαράκι

Πηγές

• φυλλάριον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.