φότζα

Κρητικά (el-crt)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	φότζα	οι	φότζες
γενική	της	φότζας	των	φοτζών
αιτιατική	τη	φότζα	τις	φότζες
κλητική		φότζα		φότζες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φότζα < (άμεσο δάνειο) γερμανική Fotze (μουνί, πουτάνα). Ο δανεισμός της βρισιάς προέρχεται από τα χρόνια της γερμανικής κατοχής της Κρήτης, από το 1941 έως το 1945.

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈfo.d͡za/

τυπογραφικός συλλαβισμός : φό‐τζα

ομόηχο: Φότζα

Ουσιαστικό

φότζα θηλυκό (μειωτικό, προφορικό, παρωχημένο, υβριστικό)

• υβριστικός χαρακτηρισμός για γυναίκα· πουτάνα, πόρνη

  ※  1969 Η Νεράιδα και το Παληκάρι, 20:26

  Εσύ δεν κάνεις το γιο σου προξενιό με μια φότζα; Χαχαχά!

Πηγές

^{(Χρειάζεται τεκμηρίωση…)}