χοίρειος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	χοίρειος	η	χοίρεια	το	χοίρειο
γενική	του	χοίρειου	της	χοίρειας	του	χοίρειου
αιτιατική	τον	χοίρειο	τη	χοίρεια	το	χοίρειο
κλητική		χοίρειε		χοίρεια		χοίρειο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	χοίρειοι	οι	χοίρειες	τα	χοίρεια
γενική	των	χοίρειων	των	χοίρειων	των	χοίρειων
αιτιατική	τους	χοίρειους	τις	χοίρειες	τα	χοίρεια
κλητική		χοίρειοι		χοίρειες		χοίρεια
ομάδα 'ωραίος', Κατηγορία όπως «θαυμάσιος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

χοίρειος < αρχαία ελληνική χοίρειος

Επίθετο

χοίρειος

• από χοιρινό, το χοιρινό

Μεταφράσεις

    χοίρειος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

χοίρειος < χοῖρος

Επίθετο

χοίρειος, -α, -ον ( & χοίρεος, ος, ον)

• ο σχετικός με τον χοίρο, αυτός που είναι του χοίρου, ο χοιρινός

κρέα χοίρεια

Ουσιαστικό

χοίρειος

• το χοιρινό (ενν. κρέας) (ίσως ουσιαστικοποιήθηκε μόνον το ουδέτερο, στον εν. και πληθ.)

χοίρειον φαγεῖν στον Όμηρο και σε άλλο σημείο χοίρεα πάλι ως ουσιαστικό

Συγγενικά

• χοίρα
• χοιρίδιον, χοιρίον, χοιρίσκος
• χοιρίνη (μικρό κοχύλι για δικαστικές ψήφους)
• χοίρινος (από δέρμα χοίρου)
• χοιράς

Πηγές

• χοίρειος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• χοίρειος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.