χοῖρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	χοῖρος	οἱ	χοῖροι
γενική	τοῦ	χοίρου	τῶν	χοίρων
δοτική	τῷ	χοίρῳ	τοῖς	χοίροις
αιτιατική	τὸν	χοῖρον	τοὺς	χοίρους
κλητική ὦ!		χοῖρε		χοῖροι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		χοίρω
γεν-δοτ	τοῖν		χοίροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «κῆπος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χοῖρος < → λείπει η ετυμολογία Ομόρριζα: χήρ (ακανθόχοιρος) και του χέρσος

Ουσιαστικό

χοῖρος αρσενικό

1. (θηλαστικό ζώο) ο χοίρος, το γουρούνι, συνήθως ο νεαρός, το γουρουνόπουλο, το γουρουνάκι
2. τα γυναικεία γεννητικά όργανα, το αιδοίο

Συνώνυμα

• δέλφαξ
• ὗς
• σῦς

Συγγενικά

(Χρειάζεται έλεγχο, επέκταση)

• χοίρα
• χοιράς
• χοίρειος
• χοιρίδιον, χοιρίον, χοιρίσκος
• χοιρίνη
• χοίρινος

Σύνθετα

• χοιρο- Αρχαίες ελληνικές λέξεις με πρόθημα χοιρο- στο Βικιλεξικό

Πηγές

• χοῖρος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• χοῖρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.