χρονολογικός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	χρονολογικός	η	χρονολογική	το	χρονολογικό
γενική	του	χρονολογικού	της	χρονολογικής	του	χρονολογικού
αιτιατική	τον	χρονολογικό	τη	χρονολογική	το	χρονολογικό
κλητική		χρονολογικέ		χρονολογική		χρονολογικό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	χρονολογικοί	οι	χρονολογικές	τα	χρονολογικά
γενική	των	χρονολογικών	των	χρονολογικών	των	χρονολογικών
αιτιατική	τους	χρονολογικούς	τις	χρονολογικές	τα	χρονολογικά
κλητική		χρονολογικοί		χρονολογικές		χρονολογικά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

χρονολογικός < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική chronologique < αρχαία ελληνική χρονο- + -λογικός

Προφορά

ΔΦΑ : /xɾo.no.lo.ʝiˈkos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : χρο‐νο‐λο‐γι‐κός

ομόηχο: χρονολογικώς

Επίθετο

χρονολογικός, -ή, -ό (χωρίς παραθετικά)

1. που σχετίζεται με τη χρονολόγηση
2. που περιέχει χρονολογίες ή γεγονότα σε σειρά

Πολυλεκτικοί όροι

• χρονολογική σειρά: διάταξη των γεγονότων τέτοια, ώστε τα προγενέστερα γεγονότα να προηγούνται των ύστερων

Συγγενικά

• χρονολογικά (επίρρημα)
• χρονολογικώς

→ και δείτε τη λέξη χρονολογία

Μεταφράσεις

    χρονολογικός

αγγλικά : chronological (en) γαλλικά : chronologique (fr)

Πηγές

• χρονολογικός - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• χρονολογικός - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
• s.v. χρονολογία - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.