χρονομέτρης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	χρονομέτρης	οι	χρονομέτρες
γενική	του	χρονομέτρη	των	χρονομετρών
αιτιατική	τον	χρονομέτρη	τους	χρονομέτρες
κλητική		χρονομέτρη		χρονομέτρες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χρονομέτρης < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική chronométreur < αρχαία ελληνική χρόνος + μέτρον. Μορφολογικά αναλύεται σε χρονο- + -μέτρης.

Προφορά

ΔΦΑ : /xɾo.noˈme.tɾis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : χρο‐νο‐μέ‐τρης

Ουσιαστικό

χρονομέτρης αρσενικό

• κάποιος που χρονομετρά, που μετρά τον χρόνο (σε αθλητικούς αγώνες κ.α.)

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη χρονόμετρο

Μεταφράσεις

    χρονομέτρης

αγγλικά : timekeeper (en) γαλλικά : chronométreur (fr)