χρως

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ο	χρως
γενική	του	χρωτός / χροός
αιτιατική	τον	χρώτα / χρόα
κλητική		χρω(ς)
Δείτε την αρχαία κλίση χρώς.
όπως «αρχαιόκλιτα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χρως < αρχαία ελληνική χρώς

Ουσιαστικό

χρως αρσενικό

• (λόγιο, παρωχημένο) δέρμα, επιδερμίδα

Εκφράσεις

• εν χρω κεκαρμένος α) κοντοκουρεμένος β) νεοσύλλεκτος

  ≈ συνώνυμα: (κουρεμένος) γουλί, σύρριζα

• κουρά εν χρω

Μεταφράσεις

    χρως

→ δείτε τη λέξη δέρμα