χρόα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	χρόᾱ	αἱ	χρόαι
γενική	τῆς	χρόᾱς	τῶν	χροῶν
δοτική	τῇ	χρόᾳ	ταῖς	χρόαις
αιτιατική	τὴν	χρόᾱν	τὰς	χρόᾱς
κλητική ὦ!		χρόᾱ		χρόαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		χρόᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		χρόαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'φαρέτρα' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χρόα < χρώς

Ουσιαστικό

χρόα θηλυκό

1. αττικός τύπος του χροιά, ιωνικός τύπος του χροιή, επιδερμίδα, επιφάνεια δέρματος
2. χρώμα