χωροφύλαξ

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

χωροφύλαξ < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή χωροφύλαξ μέσω της καθαρεύουσας

Ουσιαστικό

χωροφύλαξ αρσενικό

• ο χωροφύλακας (καθαρεύουσα) σε χρήση στα νέα ελληνικά…
  1. … (σε ειρωνικό ύφος) στην κλητική ενικού

       Αμάν, κύριε χωροφύλαξ, μη μου κόψεις κλήση!

  2. … στην παροιμία και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	χωροφῠλᾰκ-
ονομαστική	ὁ	χωροφύλαξ	οἱ	χωροφύλακες
γενική	τοῦ	χωροφύλακος	τῶν	χωροφυλάκων
δοτική	τῷ	χωροφύλακῐ	τοῖς	χωροφύλαξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	χωροφύλακᾰ	τοὺς	χωροφύλακᾰς
κλητική ὦ!		χωροφύλαξ		χωροφύλακες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		χωροφύλακε
γεν-δοτ	τοῖν		χωροφυλάκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χωροφύλαξ (ελληνιστική κοινή) < χῶρος ή χώρα + φύλαξ

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇘ καθαρεύουσα: χωροφύλαξ, ⇘ νέα ελληνικά: χωροφύλακας

Ουσιαστικό

χωροφύλαξ, -ᾰκος αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• (επάγγελμα) ο φύλακας μιας χώρας ή μιας περιοχής

Πηγές

• χωροφύλαξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.