χόνδρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	χόνδρος	οι	χόνδροι
γενική	του	χόνδρου	των	χόνδρων
αιτιατική	τον	χόνδρο	τους	χόνδρους
κλητική		χόνδρε		χόνδροι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χόνδρος < αρχαία ελληνική χόνδρος (σβώλος από κάτι που δεν έχει αλεστεί πλήρως και χόνδρος με τη σημερινή έννοια)

Ουσιαστικό

χόνδρος αρσενικό

1. (ανατομία) στερεός αλλά ελαστικός ιστός στις αρθρώσεις πολλών ζώων
2. ιστός που αποτελεί ολόκληρο το ερειστικό σύστημα οργανισμών οι οποίοι δεν διαθέτουν οστέινο σκελετό

Συγγενικά

• χονδρογένεση
• χονδροποίηση
• χόνδρινος

Μεταφράσεις

    χόνδρος

αρχαία ελληνική : χόνδρος αγγλικά : cartilage (en) γαλλικά : cartilage (fr) εσπεράντο : kartilago (eo) πολωνικά : chrząstka (pl)

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	χόνδρος	οἱ	χόνδροι
γενική	τοῦ	χόνδρου	τῶν	χόνδρων
δοτική	τῷ	χόνδρῳ	τοῖς	χόνδροις
αιτιατική	τὸν	χόνδρον	τοὺς	χόνδρους
κλητική ὦ!		χόνδρε		χόνδροι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		χόνδρω
γεν-δοτ	τοῖν		χόνδροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χόνδρος <

• από παλαιότερο τύπο *χρόνδρος ίσως < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *gʰrónd-ro-s, ετεροιωμένη βαθμίδα του πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *gʰrend- +‎ -ρος
• Ο Beekes προτείνει τον παλαιότερο τύπο *χόρδ-ρος που συσχετίζει με τα χέραδος και χαράδρα· εν τέλει προελληνική .

Ουσιαστικό

χόνδρος αρσενικό

1. (ανατομία) χόνδρος
2. κάθε σφαιροειδές τεμάχιο πράγματος, κόκκος
3. (τρόφιμο)
   1. χοντροαλεσμένο σιτάρι ή κριθάρι, πλιγούρι
   2. ζωμός παρασκευασμένος από χοντρό αλεύρι
4. (ελληνιστική κοινή, ζωολογία) νέο και τρυφερό ακόμη κέρατο, ιδίως του ελαφιού

Πηγές

• χόνδρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.