ψίθυρος

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο ψίθυρος οι ψίθυροι
      γενική του ψίθυρου
ψιθύρου
των ψίθυρων
ψιθύρων
    αιτιατική τον ψίθυρο τους ψίθυρους
ψιθύρους
     κλητική ψίθυρε ψίθυροι
Οι δεύτεροι τύποι, παλιότεροι, λόγιοι.
Κατηγορία όπως «καρδινάλιος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

ψίθυρος < αρχαία ελληνική ψίθυρος

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /ˈpsi.θi.ɾos/
τυπογραφικός συλλαβισμός: ψί‐θυ‐ρος

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

ψίθυρος αρσενικό

  1. ο μακρόσυρτος και ασαφής ήχος με χαμηλή ένταση, που παράγεται από χαμηλόφωνη ομιλία
     συνώνυμα: μουρμουρητό, ψιθύρισμα
    όλη νύχτα ακούγονταν ψίθυροι από το διπλανό διαμέρισμα
  2. (γενικότερα) κάθε σιγανός, ήσυχος κι ευχάριστος ήχος
    ο ψίθυρος του ποταμού
  3. (μεταφορικά στον πληθυντικό) φήμη που κυκλοφορεί υπόγεια, από στόμα σε στόμα
     συνώνυμα: διάδοση, σπερμολογία

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]



Αρχαία ελληνικά (grc) [επεξεργασία]

Ετυμολογία [επεξεργασία]

ψίθυρος < ψιθυρ(ίζω) + -ος Πιθανόν (ηχομιμητική λέξη). • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Επίθετο[επεξεργασία]

→ γένη αρσενικό & θηλυκό ουδέτερο
↓ πτώσεις       ενικός      
ονομαστική / ψίθυρος τὸ ψίθυρον
      γενική τοῦ/τῆς ψιθύρου τοῦ ψιθύρου
      δοτική τῷ/τῇ ψιθύρ τῷ ψιθύρ
    αιτιατική τὸν/τὴν ψίθυρον τὸ ψίθυρον
     κλητική ! ψίθυρε ψίθυρον
↓ πτώσεις   πληθυντικός  
ονομαστική οἱ/αἱ ψίθυροι τὰ ψίθυρ
      γενική τῶν ψιθύρων τῶν ψιθύρων
      δοτική τοῖς/ταῖς ψιθύροις τοῖς ψιθύροις
    αιτιατική τοὺς/τὰς ψιθύρους τὰ ψίθυρ
     κλητική ! ψίθυροι ψίθυρ
    δυϊκός  
ονομ-αιτ-κλ τὼ ψιθύρω τὼ ψιθύρω
      γεν-δοτ τοῖν ψιθύροιν τοῖν ψιθύροιν
2&1η κλίση, ομάδα 'δύσκολος', Κατηγορία όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

ψίθυρος, ος, ον

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ψίθυρος οἱ ψίθυροι
      γενική τοῦ ψιθύρου τῶν ψιθύρων
      δοτική τῷ ψιθύρ τοῖς ψιθύροις
    αιτιατική τὸν ψίθυρον τοὺς ψιθύρους
     κλητική ! ψίθυρε ψίθυροι
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  ψιθύρω
γεν-δοτ τοῖν  ψιθύροιν
2η κλίση, ομάδα 'θρίαμβος', Κατηγορία όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ψίθυρος αρσενικό

  1. ψιθυριστής, συκοφάντης
  2. ήχος πουλιών

Πηγές[επεξεργασία]