ψιττάκη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ψιττᾰκα-
ονομαστική	ἡ	ψιττάκη	αἱ	ψιττάκαι
γενική	τῆς	ψιττάκης	τῶν	ψιττακῶν
δοτική	τῇ	ψιττάκῃ	ταῖς	ψιττάκαις
αιτιατική	τὴν	ψιττάκην	τὰς	ψιττάκᾱς
κλητική ὦ!		ψιττάκη		ψιττάκαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ψιττάκᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ψιττάκαιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ψιττάκη < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ψιττάκη θηλυκό (ᾰ)

• (πτηνό) παπαγάλος

  Ὅλως δὲ τὰ γαμψώνυχα πάντα βραχυτράχηλα καὶ πλατύγλωττα καὶ μιμητικά· καὶ γὰρ τὸ Ἰνδικὸν ὄρνεον ἡ ψιττάκη, τὸ λεγόμενον ἀνθρωπόγλωττον, τοιοῦτόν ἐστι· καὶ ἀκολαστότερον δὲ γίνεται, ὅταν πίῃ οἶνον. (Αριστοτέλης, 8, 12 / 597b27)

Άλλες μορφές

• (ελληνιστική κοινή) ψιττακός

Πηγές

• ψιττάκη, ψιττακός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.