ψοιθός

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ψοιθός	ἡ	ψοιθή	τὸ	ψοιθόν
γενική	τοῦ	ψοιθοῦ	τῆς	ψοιθῆς	τοῦ	ψοιθοῦ
δοτική	τῷ	ψοιθῷ	τῇ	ψοιθῇ	τῷ	ψοιθῷ
αιτιατική	τὸν	ψοιθόν	τὴν	ψοιθήν	τὸ	ψοιθόν
κλητική ὦ!		ψοιθέ		ψοιθή		ψοιθόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ψοιθοί	αἱ	ψοιθαί	τὰ	ψοιθᾰ́
γενική	τῶν	ψοιθῶν	τῶν	ψοιθῶν	τῶν	ψοιθῶν
δοτική	τοῖς	ψοιθοῖς	ταῖς	ψοιθαῖς	τοῖς	ψοιθοῖς
αιτιατική	τοὺς	ψοιθούς	τὰς	ψοιθᾱ́ς	τὰ	ψοιθᾰ́
κλητική ὦ!		ψοιθοί		ψοιθαί		ψοιθᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ψοιθώ	τὼ	ψοιθᾱ́	τὼ	ψοιθώ
γεν-δοτ	τοῖν	ψοιθοῖν	τοῖν	ψοιθαῖν	τοῖν	ψοιθοῖν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'καλός' όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ψοιθός < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

ψοιθός, -ή, -όν

• (για ζώα) σταχτής

  ※  340 πκε, Επιγραφή από την Δήλο, ID 104 (26bis), face A.1. στ. 6 (5-8), @epigraphy.packhum.org

  Τιμοκλέους β[οῦς {²⁷β[όες?}²⁷ — — — — — — — — — — — — — — — — θήλει]-
  α ψοιθὴ τιμὴ ∶Η̣—
  ἄρρην πυρρὸς τ[ιμὴ ∶ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — βοῦ]-
  ς θήλεια ψοιθὴ

Πηγές

• ψοιθός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.