ωρειάριος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	ωρειάριος	οι	ωρειάριοι
γενική	του	ωρειάριου	των	ωρειάριων
αιτιατική	τον	ωρειάριο	τους	ωρειάριους
κλητική		ωρειάριε		ωρειάριοι
Κατηγορία όπως «αντίλαλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ωρειάριος < ωρείο + -άριος < μεσαιωνική ελληνική ὡρεῖον < ελληνιστική κοινή ὡρεῖον < αρχαία ελληνική ὥρα < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *yōr-ā < *yēr- / *yeh₁r- (έτος, εποχή)

Ουσιαστικό

ωρειάριος αρσενικό

• (σπάνιο) ο υπεύθυνος για το ωρείο

Συνώνυμα

• (αποθηκάριος)

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις ωρείο και ώρα

Μεταφράσεις

    ωρειάριος