ἀγάπη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀγάπη	αἱ	ἀγάπαι
γενική	τῆς	ἀγάπης	τῶν	ἀγαπῶν
δοτική	τῇ	ἀγάπῃ	ταῖς	ἀγάπαις
αιτιατική	τὴν	ἀγάπην	τὰς	ἀγάπᾱς
κλητική ὦ!		ἀγάπη		ἀγάπαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀγάπᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀγάπαιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀγάπη < ἀγαπάω

Ουσιαστικό

ἀγάπη θηλυκό

1. η ψυχική κλίση, διάθεση του αγαπάω
2. η στοργική διάθεση θεού προς ανθρώπους και αντίστροφα
3. φιλαδελφία, φιλανθρωπία

Πηγές

• ἀγάπη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀγάπη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.