ἀγκούσα

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

ἀγκούσα < (άμεσο δάνειο) βενετική angossa

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇒ νέα ελληνικά: αγκούσα

Ουσιαστικό

ἀγκούσα θηλυκό (και σήμερα σε χρήση ως ιδιωματικό)

1. (για άρρωστο) δυσκολία στην αναπνοή, δύσπνοια
2. (μεταφορικά) θλίψη, μεγάλη στενοχώρια, βάρος στην ψυχή

   ※  16ος/17ος αιώνας ⌘ Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος, Α' στίχ. 461 (461-462) σελ. 20 Νικόλαος Γλυκύς, Εν Βενετία: Παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, 1813 / σελ. 15, Εν Βενετία: Εκ του τυπογραφείου του Αγίου Γεωργίου, 1860.

   Μʼ ἀγκούσαις, μʼ ἀναστεναγμοὺς ἐπέρνα νύκτα, ἡμέρα,
   Καὶ δὲν ἐθώρειε ποὔτονε ʼνὸς Ῥήγα θυγατέρα,

Κλιτικοί τύποι

• ἀγκούσαις (ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού)

Παράγωγα

• ἀγκουσεύω
• ἀγκουσεύγω

Πηγές

• ἀγκούσα σελ.45, Τόμος 1 - ⌘ Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 
• ἀγκούσα -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα].