ἀγρώτης

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἀγρώτης < ἀγρός

Ουσιαστικό

ἀγρώτης αρσενικό και θηλυκό

1. που ζει στους αγρούς, το θήραμα
2. ο άγριος, τραχύς
3. ο αγρότης

Συνώνυμα

• ἀγροτήρ και θηλυκό ἀγρότειρα
• ἀγρότης με θηλυκό ἀγρότις (χωρικός ίσως και αγρευτής)
• ἀγροτικός,ή, όν (χωρικός ίσως και κυνηγός)
• ἀγρώστης με θηλυκό ἀγρῶστις (χωρικός και ίσως κυνηγετικός)