ἀγχιστεία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀγχιστείᾱ	αἱ	ἀγχιστεῖαι
γενική	τῆς	ἀγχιστείᾱς	τῶν	ἀγχιστειῶν
δοτική	τῇ	ἀγχιστείᾳ	ταῖς	ἀγχιστείαις
αιτιατική	τὴν	ἀγχιστείᾱν	τὰς	ἀγχιστείᾱς
κλητική ὦ!		ἀγχιστείᾱ		ἀγχιστεῖαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀγχιστείᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀγχιστείαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'χώρα' όπως «χώρα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀγχιστεία < ἀγχιστεύω + -εία < ἄγχιστος < ἄγχι

Ουσιαστικό

ἀγχιστεία, -ας θηλυκό

1. (στενή) συγγένεια
2. δικαίωμα κληρονομιάς
3. αποκλεισμός λόγω καταγωγής

Πηγές

• ἀγχιστεία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀγχιστεία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.