ἀδελφοκτονία

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀδελφοκτονίᾱ	αἱ	ἀδελφοκτονίαι
γενική	τῆς	ἀδελφοκτονίᾱς	τῶν	ἀδελφοκτονιῶν
δοτική	τῇ	ἀδελφοκτονίᾳ	ταῖς	ἀδελφοκτονίαις
αιτιατική	τὴν	ἀδελφοκτονίᾱν	τὰς	ἀδελφοκτονίᾱς
κλητική ὦ!		ἀδελφοκτονίᾱ		ἀδελφοκτονίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀδελφοκτονίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀδελφοκτονίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀδελφοκτονία < ἀδελφο- + -κτονία

Προφορά

ΔΦΑ : /a.ðel.ɸo.ktoˈni.a/ (4^ος μ.Χ. αιώνας Κοινή)

τυπογραφικός συλλαβισμός : ἀ‐δελ‐φο‐κτο‐νί‐α

Ουσιαστικό

ἀδελφοκτονία, -ας θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• η αδελφοκτονία

  ※  1ος κε αιώνας Κλήμης Ρώμης, Α΄ Επιστολή Κλήμεντος προς Κορινθίους, 4.7, @scaife.perseus

  ὁρᾶτε, ἀδελφοί, ζῆλος καὶ φθόνος ἀδελφοκτονίαν κατειργάσατο.

Απόγονοι

ἀδελφοκτονία (ελληνιστική κοινή)

⇘ καθαρεύουσα: ἀδελφοκτονία

⇘ νέα ελληνικά: αδελφοκτονία

Πηγές

• ἀδελφοκτονία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.