ἀζάπης

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία 1

ἀζάπης < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀζάπης αρσενικό (και σήμερα σε χρήση ως ιδιωματικό)

1. (επάγγελμα) Tούρκος στρατιώτης (πιθανόν γενίτσαρος)
2. πειρατής

Παράγωγα

• ἀζάπικος

Ετυμολογία 2

ἀζάπης < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀζάπης αρσενικό

• φίλος, σύντροφος

Επίθετο

ἀζάπης (και σήμερα σε χρήση ως ιδιωματικό)

• δυστυχής, ταλαίπωρος

  ※  16ος/17ος αιώνας Γεώργιος Χορτάτσης, Πανώρια, Πράξη Β', στίχ. 479 (478-480)

  «Τὰ κόκκαλά σου ἀνάπαψη κάτω στὴ γῆν ἂς βροῦσι·
  κʼ ἐκείνη ἁπού ʼτον ἀφορμὴ κʼ ἐσφάγηκες, ἀζάπη,
  μὴν εὔρη ἀπάνω ʼς τσʼ ὀρανοὺς μηδὲ στὸν Ἅδη ἀγάπη».

  Εμμανουήλ Κριαράς, Γεωργίου Χορτάτση, Πανώρια. Κριτική έκδοση με εισαγωγή, σχόλια και λεξιλόγιο Εμμανουήλ Κριαρά, Βυζαντινή και Νεοελληνική Βιβλιοθήκη, Θεσσαλονίκη 1975, σελ. 108

  ※  16ος/17ος αιώνας Γεώργιος Χορτάτσης, Πανώρια, Πράξη Δ', στίχ. 177 (177-178)

  Νεράιδα, πέ μου ἄλλη μιὰ καλύτερα τʼ ἀζάπη
  ποιὰ μέλλει νά ʼχη πλερωμὴ ἡ ἐδική μου ἀγάπη;

  Εμμανουήλ Κριαράς, Γεωργίου Χορτάτση, Πανώρια. Κριτική έκδοση με εισαγωγή, σχόλια και λεξιλόγιο Εμμανουήλ Κριαρά, Βυζαντινή και Νεοελληνική Βιβλιοθήκη, Θεσσαλονίκη 1975, σελ. 157

Κλιτικοί τύποι

• ἀζάπη (γενική, κλητική ενικού αρσενικού γένους)

Πηγές

• ἀζάπης σελ.107, Τόμος 1, σελ.108, Τόμος 1 & σελ.381, Τόμος 11 - ⌘ Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 
• ἀζάπης -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα].