ἀηδονίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀηδονίς	αἱ	ἀηδονίδες
γενική	τῆς	ἀηδονίδος	τῶν	ἀηδονίδων
δοτική	τῇ	ἀηδονίδῐ	ταῖς	ἀηδονίσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀηδονίδᾰ	τὰς	ἀηδονίδᾰς
κλητική ὦ!		ἀηδονίς*		ἀηδονίδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀηδονίδε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀηδονίδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀηδονίς < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀηδονίς, -ίδος θηλυκό

• (πτηνό) άλλη μορφή του ἀηδών

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Εὐριπίδης, Ῥῆσος, στίχ. 550

  γήρυϊ παιδολέτωρ μελοποιὸν ἀηδονὶς μέριμναν.

  ※  3ος πκε αιώνας ⌘ Θεόκριτος, Εἰδύλλια, Βουκολιασταί: Δάφνις και Μενάλκας, στιχ. 38 (37-40)

  [ΔΑΦΝΙΣ] κρᾶναι καὶ βοτάναι, γλυκερὸν φυτόν, αἴπερ ὁμοῖον | μουσίσδει Δάφνις ταῖσιν ἀηδονίσι, | τοῦτο τὸ βουκόλιον πιαίνετε· κἤν τι Μενάλκας | τεῖδ᾽ ἀγάγῃ, χαίρων ἄφθονα πάντα νέμοι.

  [ΔΑΦΝΙΣ] Βρυσούλες με τα κρύα νερά και γλυκερά βοτάνια, | αν είναι το τραγούδι μου σαν αηδονιού τραγούδι | θρέψετε τις γελάδες μου· κι αν έρθει κι ο Μενάλκας | μαζί με το κοπάδι του, όλ᾽ άφθονα να τά ᾽βρει.

  Μετάφραση (1911), Ιωάννης Πολέμης @greek‑language.gr

Πηγές

• ἀηδονίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀηδονίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.