ἀθότυρος

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

ἀθότυρος < ἀθός ( < ἄνθος) + τυρός

Ουσιαστικό

ἀθότυρος και ἀθότυρον

• (γαστρονομία) το ξεραμένο ἀπότυρο, είδος ξερής μυζήθρας που παρασκεύαζαν οι βυζαντινοί από το τυρόγαλα που απόμενε μετά την παρασκευή άλλων τυριών

Δείτε επίσης

• ανθότυρο (νέα ελληνικά)