ἀκαμαντομάχης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀκαμαντομάχης	οἱ	...?...αι
γενική	τοῦ	ἀκαμαντομάχου	τῶν	ἀκαμαντομαχῶν
δοτική	τῷ	ἀκαμαντομάχῃ	τοῖς	ἀκαμαντομάχαις
αιτιατική	τὸν	ἀκαμαντομάχην	τοὺς	ἀκαμαντομάχᾱς
κλητική ὦ!		ἀκαμαντομάχη		...?...αι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀκαμαντομάχᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀκαμαντομάχαιν
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την προσωδία του δίχρονου φωνήεντος στην παραλήγουσα ώστε να γίνει σωστά ο τονισμός.
1η κλίση, ομάδα 'Ἀτρείδης', Κατηγορία 'Ἀτρείδης' όπως «Ἀτρείδης» - 1η κλίση, ομάδα «Ἀτρείδης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀκαμαντομάχης < ἀκάμας, ἀκάμαντ- + -ο- + -μάχης (μάχη)

Ουσιαστικό

ἀκαμαντομάχης αρσενικό

• άλλη γραφή του ἀκαμαντομάχας, αυτός που δεν κουράζεται στη μάχη

Πηγές

• ἀκαμαντομάχης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.