ἀκονητής

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀκονητής	οἱ	ἀκονηταί
γενική	τοῦ	ἀκονητοῦ	τῶν	ἀκονητῶν
δοτική	τῷ	ἀκονητῇ	τοῖς	ἀκονηταῖς
αιτιατική	τὸν	ἀκονητήν	τοὺς	ἀκονητᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἀκονητᾰ́		ἀκονηταί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀκονητᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ἀκονηταῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀκονητής < ἀκονάω < ἀκόνη

Ουσιαστικό

ἀκονητής αρσενικό

• (επάγγελμα) ακονητής, ακονιστής