ἀκοστή

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀκοστή	αἱ	ἀκοσταί
γενική	τῆς	ἀκοστῆς	τῶν	ἀκοστῶν
δοτική	τῇ	ἀκοστῇ	ταῖς	ἀκοσταῖς
αιτιατική	τὴν	ἀκοστήν	τὰς	ἀκοστᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἀκοστή		ἀκοσταί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀκοστᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ἀκοσταῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀκοστή < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀκοστή, -ῆς θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (τρόφιμο) το κριθάρι

  ※  2ος πκε αιώνας Νίκανδρος ο Κολοφώνιος, Αλεξιφάρμακα, στίχ. 106, @scaife.perseus

  πολλάκι δ'ἐνθρύψειας ἐν ὀπταλέῃσιν ἀκοσταῖς Γερραίης λιβάνοιο χύσιν περιπηγέα θάμνοις.

  ≈ συνώνυμα:  κρίθη

Άλλες μορφές

• ἀγοσταί

Πηγές

• ἀκοστή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.