ἀκροχάλιξ

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

ἀκροχάλιξ < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή ἀκροχάλιξ

Επίθετο

ἀκροχάλιξ

• λίγο μεθυσμένος

  ※  12ος αιώνας ⌘ Μανασσῆς, Κωνσταντῖνος, Compendium chronicum @catholiclibrary.org

  ὡς δὲ πολλοὺς ὁ μυσαρὸς Νέρων ἐδίδου ξίφει, ὡς ἀκροχάλιξ, ὡς ὑγρὸς χοῖρος ἀκρατοπότης, ὑπὸ παντὸς μεμίσητο τοῦ πλήθους μῖσος ἄκρον, καὶ πάντες ἀπεστρέφοντο καὶ τὴν ἐκείνου θέαν·

Πηγές

• σελ.192, Τόμος 1 - ⌘ Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀκροχάλιξ	οἱ/αἱ	ἀκροχάλικες
γενική	τοῦ/τῆς	ἀκροχάλικος	τῶν	ἀκροχαλίκων
δοτική	τῷ/τῇ	ἀκροχάλικῐ	τοῖς/ταῖς	ἀκροχάλιξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀκροχάλικᾰ	τοὺς/τὰς	ἀκροχάλικᾰς
κλητική ὦ!		ἀκροχάλιξ		ἀκροχάλικες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀκροχάλικε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀκροχαλίκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀκροχάλιξ (ελληνιστική κοινή) < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀκροχάλιξ, -ικος αρσενικό ή θηλυκό, (σε επιθετική λειτουργία) (ελληνιστική κοινή)

• ελαφρά μεθυσμένος

  ※  3ος πκε αιώνας ⌘ Απολλώνιος ο Ρόδιος, Ἀργοναυτικά, 4.432, @scaife.perseus

  ἀκροχάλιξ οἴνῳ καὶ νέκταρι, καλὰ μεμαρπὼς

  ≈ συνώνυμα: ἀκροθώραξ, ἀκροθώρηξ

Πηγές

• ἀκροχάλιξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.