ἀλάλυγξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀλάλυγξ	αἱ	ἀλάλυγγες
γενική	τῆς	ἀλάλυγγος	τῶν	ἀλαλύγγων
δοτική	τῇ	ἀλάλυγγῐ	ταῖς	ἀλάλυγξῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀλάλυγγᾰ	τὰς	ἀλάλυγγᾰς
κλητική ὦ!		ἀλάλυγξ		ἀλάλυγγες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀλάλυγγε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀλαλύγγοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φάλαγξ' όπως «φάλαγξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀλάλυγξ < (ηχομιμητική λέξη) → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀλάλυγξ, -υγγος [ᾰλᾰ] θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• λυγμός, πνιγμός

  ※  2ος πκε αιώνας Νίκανδρος ο Κολοφώνιος, Αλεξιφάρμακα, στίχ. 18, @scaife.perseus

  Τοῖο δὲ πάντα χαλινὰ καὶ οὐρανόεσσαν ὑπήνην οὖλά θ' ὑποστύφει χολόεν ποτόν, ἀμφὶ δὲ πρώτοις εἰλύεται στέρνοισι κακῇ ἀλάλυγγι βαρύνον φῶτ' ἐπικαρδιόωντα

  ≈ συνώνυμα:  λυγμός

Πηγές

• ἀλάλυγξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.