ἀλλοῖος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ἀλλοῖος	ἡ	ἀλλοίᾱ	τὸ	ἀλλοῖον
γενική	τοῦ	ἀλλοίου	τῆς	ἀλλοίᾱς	τοῦ	ἀλλοίου
δοτική	τῷ	ἀλλοίῳ	τῇ	ἀλλοίᾳ	τῷ	ἀλλοίῳ
αιτιατική	τὸν	ἀλλοῖον	τὴν	ἀλλοίᾱν	τὸ	ἀλλοῖον
κλητική ὦ!		ἀλλοῖε		ἀλλοίᾱ		ἀλλοῖον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ἀλλοῖοι	αἱ	ἀλλοῖαι	τὰ	ἀλλοῖᾰ
γενική	τῶν	ἀλλοίων	τῶν	ἀλλοίων	τῶν	ἀλλοίων
δοτική	τοῖς	ἀλλοίοις	ταῖς	ἀλλοίαις	τοῖς	ἀλλοίοις
αιτιατική	τοὺς	ἀλλοίους	τὰς	ἀλλοίᾱς	τὰ	ἀλλοῖᾰ
κλητική ὦ!		ἀλλοῖοι		ἀλλοῖαι		ἀλλοῖᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀλλοίω	τὼ	ἀλλοίᾱ	τὼ	ἀλλοίω
γεν-δοτ	τοῖν	ἀλλοίοιν	τοῖν	ἀλλοίαιν	τοῖν	ἀλλοίοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λόγιος' όπως «ὡραῖος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἀλλοῖος < ἄλλος + -οῖος

Επίθετο

ἀλλοῖος, -α, -ον

1. διαφορετικός
2. κακός, μοχθηρός

Συγγενικά

• ἀλλοίως
• → δείτε τη λέξη ἄλλος

Πηγές

• Μοντανάρι (Montanari), Φράνκο (Franco) (2013). Σύγχρονο λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Παπαδήμας. 
• ἀλλοῖος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀλλοῖος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.