ἀλλόφρων

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀλλόφρων	οἱ/αἱ	ἀλλόφρονες
γενική	τοῦ/τῆς	ἀλλόφρονος	τῶν	ἀλλοφρόνων
δοτική	τῷ/τῇ	ἀλλόφρονῐ	τοῖς/ταῖς	ἀλλόφροσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀλλόφρονᾰ	τοὺς/τὰς	ἀλλόφρονᾰς
κλητική ὦ!		ἀλλόφρον		ἀλλόφρονες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀλλόφρονε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀλλοφρόνοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'γείτων' όπως «μέμνων» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀλλόφρων < ἄλλος + -φρων (φρην)

Ουσιαστικό

ἀλλόφρων, -ονος αρσενικό ή θηλυκό

• που σκέπτεται διαφορετικά

Παράγωγα

• ἀλλοφρονῶ
• ἀλλοφροσύνη

Πηγές

• ἀλλόφρων - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.