ἀμάρακον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ᾰμᾱρᾰκο-
ονομαστική	τὸ	ἀμάρακον	τὰ	ἀμάρακᾰ
γενική	τοῦ	ἀμαράκου	τῶν	ἀμαράκων
δοτική	τῷ	ἀμαράκῳ	τοῖς	ἀμαράκοις
αιτιατική	τὸ	ἀμάρακον	τὰ	ἀμάρακᾰ
κλητική ὦ!		ἀμάρακον		ἀμάρακᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀμαράκω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀμαράκοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀμάρακον < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀμάρακον (ᾰμᾰρᾰκον) ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• (φυτό) άλλη μορφή του ἀμάρακος

Πηγές

• ἀμάρακον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.